Բոլորս էլ անցնում ենք կյանքի դպրոցով, որտեղ բոլորս և ուսուցիչ ենք, և աշակերտ....
1. Մի վախեցիր քայլ անել, այլ վախեցիր դրանից ստացված արդյունքից:
Ի՞նչ կարող եմ ասել այս կապակցությամբ: Ինձ մի ժամանակ անհանգստացնում էր այն հարցը, թե ես կարող եմ լուրջ քայլեր անել կյանքում, և առանց մտածելու, ուղղակի ինձ ապացուցելու համար անում էի քայլեր: Բայց ես իմ հաշվարկների մեջ սխալվել էի...քայլ անելուց առաջ պետք է խորը մտածել` իսկ պե՞տք է արդյոք արդյունքը ինձ:
2. Ցանկություննրի մեջ պետք է զգուշ լինել, իսկ եթե դրանք իրականանա՞ն:
Ցանկանալ կարող ես ամեն ինչ` սկսած հմտություններից, վերջացրած մարդկանցից: Ուղղակի հիշեք` այն ինչ ձեզ պետք է, դուք արդենք ունեք, ուղղակի պետք է գնահատել....
3. Եթե որոշել ես ինչ-որ բան անել, ապա արա դա այդ պահին, քանզի հաջորդ րոպեին դու դա չես անի:
Հա, խոսքս հենց համարձակության մասին է: Հնարավոր է շատերիդ համար պրիմիտիվ թվա, բայց շատերը բացառում են այս գործոնի բացակայությունը մինչև կյանքի վերջ, այնինչ հնարավոր է ամբողջ կյանքում երջանիկ լինելու համար անհրաժեշտ է ընդամենը հինգ րոպե համարձակություն...
4. Պետք չէ սպասել այն այնքան սպասված քայլին, քանզի դու այդ քայլին կարող է սպասես մինչև կյանքիդ վերջ:
Հիշեք` գոռոզությունը ոչ ուղղակի և ոչ էլ անուղղակի կապով կապված չէ իշխանության հետ...արա այդ քայլը սպասելու փոխարեն և կստանաս կրկնակին, քան սպասում էիր:
5. Եթե կարծում ես, որ գոյություն ունեն հիմար մարդիկ, ուրեմն դու հիմար ես:
Հենց այն պահին, երբ փորձում ես ինչ-որ երևույթի կամ թե ինչ-որ քայլի անվանել հիմարություն և լուրջ չվերաբերվել, ուրեմն դու արդեն դարձել ես հիմարության գերին: Հիմարներ չկան, կան հիմարաբար հավատացողներ...
6. Այս կյանքում չկան պատահականություններ այնպես, ինչպես պատահական քայլեր:
Միայն կասեմ, որ ամեն վայրկյանն ունի իր դերն այս կյանքում...
Ամեն պնդում ունի իր հիմնավորումն օրինակով, չեմ ասում, որ ես ճիշտ եմ բոլոր դեպքերի համար, ուղղակի ուրախ կլինեմ, եթե ինչ-որ մեկին մտածելու տեղիք տվի, և ինչ-որ մեկն էլ կարողացավ այս ամենից հետևություններ անել...
Եվ որպես վերջաբան մի երգ եմ նվիրում ձեզ, թե ինչքանով է երգը կապված գրածիս հետ թողնում եմ ձեր մտքի թռիչքին....
